جملات شرطی نوع دوم

جملات شرطی نوع دوم

جملات شرطی ، جملاتی هستند که در انها شرطی وجود دارد که برای به وقوع پیوستن کاری لازم است ابتدا آن شرط انجام پذیرد .

در زبان انگلیسی در ساختار جملات شرطی از if به معنی اگر استفاده می شود که نشان دهنده همان شرط برای انجام کاری می باشد . جملات شرطی تشکیل شده اند از دو جمله که یک جمله نشان دهنده شرط برای جمله دوم می باشد در واقع جمله دوم یا جمله‌ی نتیجه در صورتی که جمله‌ی شرط محقق شود، اتفاق خواهد افتاد که به جمله اول  قسمت شرطی یا همان if-clause گویند و به جمله دوم  قسمت نتیجه یا همان main clause  می باشد .

برای مثال جمله اگر امروز درس نخوانم ، امتحان فردا را قبول نمی شوم را  در نظر بگیرید جمله اول که با اگر امده است جمله شرط میباشد و جمله دوم نتیجه جمله اول است که در واقع تحقق آن به آنچه در جمله اول بیان شده است، وابسته خواهد بود .

در واقع ما از جملات شرطی استفاده میکنیم که حدس بزنیم چطور یک موضوع می توانست در گذشته متفاوت باشد و یا این که آرزو می کنیم در آینده تحت یک شرایط خاص، نتایج خاصی به دست آید. یعنی فرض می کنیم که اگر شرایط به این صورت بود، چنین اتفاقی در گذشته رخ می داد. و اینکه در آینده اگر اینطور شود، چه اتفاقی خواهد افتاد. پس در کل جملات شرطی حدس و Imagination را مورد بحث قرار می دهند.

ساختار کلی جملات :

If clause + , + Main clause

یا

Main clause + If clause (بدون کاما)

 

انواع جملات شرطی:

2- جملات شرطی نوع اول
3- جملات شرطی نوع دوم
4- جملات شرطی نوع سوم

آینده سادهحال سادهیک شرطِ ممکن و نتیجۀ محتملِ آننوع اول
شرطی حال یا شرطی حال استمراریگذشته سادهیک شرط فرضی و نتیجل محتملِ آننوع دوم
شرطی کامل یا شرطی کامل استمراریگذشته کاملیک شرطِ غیرواقعی در گذشته و نتیجۀ محتمل آن در زمان گذشتهنوع سوم

 

جملات شرطی نوع دوم Second Conditional Sentences :

در زبان انگلیسی جملات شرطی نوع دوم جملانی هستند که از آنها برای نشان دادن فعالیتی که در گذشته و در شرایطی خاص می تونسته انجام شود استفاده می شود . همچنین برای نشان دادن وقایع غیر واقغی و چیز هایی که تا حد زیادی غیر ممکن هستند هم استفاده می شود . همچنین باید توجه کنید که  اتفاق و صحبت ما مربوط به گذشته نیست، بلکه تصور می کنیم.

  • در ساختار جملات شرطی نوع دوم زمان فعل در جمله شرط گذشته ساده بوده و  در جواب شرط یکی از فعلهای could / would / might به علاوه شکل ساده فعل استفاده میشود.

If + past tense,     S + would/could/might + base form of the verb

If I had enough money, I would visit 80 countries

اگر من به اندازه کافی پول داشتم 80 کشور را می دیدم

If I knew his name, I would tell you

اگر اسمش را می دانستم به تو می گفتم

جملات مثبت

would have played/spoken

جملات منفی

would not have played/spoken

جملات سوالی

Would I have played/spoken?

  • نکته ای که در جملات شرطی نوع دوم باید به آن ها توجه داشته باشید این است که نباید دز عبارت شرط از was استفاده کنید بلکه برای “I, He, She, It” و دیگر فاعل های سوم شخص مفرد، به جای “was” از “were” استفاده می شود .(وجه التزامی )

If I were you, I wouldn’t be rude to the boss.

  • در جملات شرطی نوع دوم می توانیم از unless به جای if استفاده کنیم .

 wouldn’t do that job unless they paid me a really good salary

من اون کار رو انجام نمیدادم اگر که آن ها بهم حقوق خوبی نمیدادند.

جملات شرطی نوع دوم
مثال های جملات شرطی نوع دوم

She would travel all over the world if she were rich.

اون میتونست دور دنیا رو سفر کنه، اگر پولدار می شد.

.If your sister were here, she’d know what to do

اگر خواهرت اینجا میشد، میدونست که باید چی کار کنه.

If I were a bird, I would fly far far away.

If I were you, I would change my lifestyle.

If it were my car, I would be more careful.

.If I won the raffle, I would travel around the world

اگر بخت آزمایی را ببرم، به دور دنیا سفر می کنم.( احتمال برنده شدن و سفر رفتن خیلی کم و تقریبا غیر ممکن هست)

.If I didn’t have a headache, I’d go to the party

اگر سر درد نداشتم، به مهمانی می رفتم.(سر درد دارم)

.I would go to the stadium if I had enough time

اگر وقت کافی داشتم، به استادیوم می رفتم.(وقت کافی ندارم)

.If I taught this class, I wouldn’t give tests

اگر در این کلاس تدریس می کردم، امتحان نمی گرفتم.( در واقع در این کلاس تدریس نمی کنم)

  • در جملات شرطی نوع دوم اگر فعل to be به عنوان فعل اصلی در جمله باشد، زمان فعل به حالت گذشته هست و از وجه التزامی یا همان subjunctive استفاده می کنیم که به معنای پیشنهاد دادن و یا نصیحت کردن می باشد (من اگر جای تو بودم…) در واقع وجه التزامی برای بیان قصد، شک، فرض، پیشنهاد، شرط و آرزو به کار می رود.
  • نکته مهم اینجاست که در سوم شخص مفرد زمان حال ساده s و یا es نمی گیرد و برای همه ی ضمایر فاعلی در گذشته ساده از were استفاده می کنیم و اول شخص مفرد و سوم شخص مفرد was نمی گیرند.

 

وجه التزامی subjunctive moodوجه اخباری  indicative mood
I wereYou were

He/She/It were

We were

You were

They were

I wasYou were

He/She/It was

We were

You were

They were

 

تجربه استفاده از کلاس های خصوصی با ضمانت بدون قید و شرط، جلسه اول رایگان ! 

همین حالا می توانید از مشاوره های رایگان آلپیدا بهرمند شده و با حرفه ای ترین اساتید سطح تهران کلاس داشته باشید.

09124464787 | 86127265 | 88581856

آموزش زبان انگلیسی ، آموزش زبان آلمانی ، آموزش زبان فرانسه ، آموزش زبان روسی ، آموزش زبان عربی ، آموزش زبان سوئدی ، آموزش زبان اسپانیایی ، آموزش زبان ایتالیایی ، آموزش زبان کره ای ، آموزش زبان ژاپنی ، آموزش زبان هلندی ، آموزش زبان دانمارکی ، آموزش زبان ترکی استانبولی ، آموزش زبان هندی ، آموزش زبان چینی و آموزش زبان فارسی (برای اتباع خارجه)

…. موفق خواهید بود اگر امروز را به فردا موکول نکنید ….

دیدگاه ها بسته شده اند.